Weronika Szczawińska – reżyserka, dramaturżka, kulturoznawczyni i performerka, profesorka Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Laureatka Paszportu „Polityki” w kategorii „Teatr”. Współpracuje z teatrami w całej Polsce, przygotowywała spektakle m.in. w TR Warszawa, Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, Komunie Warszawa, Wrocławskim Teatrze Współczesnym czy olsztyńskim Teatrze Jaracza, była też kierowniczką artystyczną Teatru im. Bogusławskiego w Kaliszu.

Beata Bandurska – aktorka. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Debiutowała w Nowym Teatrze w Warszawie. Współzałożycielka Towarzystwa Teatralnego, niezależnej organizacji, która wprowadziła na polską scenę teatralną dramaturgię zaangażowaną społecznie. W latach 2000-2003 występowała w Teatrze Polskim w Poznaniu, a w latach 2014-2017 w zespole Teatru Polskiego w Bydgoszczy. Od lat 90. związana z nurtem krytycznym polskiego teatru. Zagrała kilkadziesiąt ról teatralnych. Laureatka nagród za role indywidualne, m.in. na Festiwalu Sztuki Aktorskiej w Kaliszu i Festiwalu Prapremier, oraz nagród zespołowych na Festiwalu RAPORT w Gdyni i Festiwalu KONTRAPUNKT. W latach 2022-2024 zagrała m.in. w serialu Gang Zielonej Rękawiczki, współpracowała z Arturem Żmijewskim przy pracy video Współczucie oraz wystąpiła w filmie Primum non nocere w reżyserii Anny Wowry. W 2025 roku zagrała rolę Matki Joanny w spektaklu telewizyjnym Matka Joanna od Aniołów w reżyserii Weroniki Szczawińskiej.

Witold Mrozek – teatrolog, dziennikarz. Kończy na Uniwersytecie Warszawskim doktorat o performansach wykorzystujących wizerunek Jana Pawła II, pracownik Akademii Sztuki w Szczecinie. Stale współpracuje z „Gazetą Wyborczą”, redaktor pisma „Teatr”.

Iwona Kurz – krytyczka i historyczka kultury, profesorka w Instytucie Kultury Polskiej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Dziekana Wydziału Polonistyki UW. Zajmuje się nowoczesną i współczesną kulturą polską w perspektywie wizualnej, w tym zagadnieniami pamięci wizualnej oraz ciała i gender. Interesuje ją także kwestia polityk kulturalnych i działania w kulturze.

Paweł Goźliński – redaktor, pisarz, nauczyciel pisania. Pracuje w Wydawnictwie Znak Literanova, wcześniej był redaktorem naczelnym Wydawnictwa Agora. Współzałożyciel Instytutu Reportażu, szef merytoryczny Polskiej Szkoły Reportażu. Były redaktor naczelny Książek. Magazynu do Czytania oraz Dużego Formatu, reporterskiego dodatku „Gazety Wyborczej”. Autor książek: Bóg Aktor. Romantyczny teatr świata (2005), Jul (2010), Dziady (2015), Akan. Powieść o Bronisławie Piłsudskim (2019) oraz współautor rozmowy-rzeki Bralczyk o sobie (2023, z Karoliną Oponowicz). Doktor nauk humanistycznych; studiował m.in. w Szkole Nauk Społecznych przy IFiS PAN pod opieką prof. Marii Janion.

Kazimiera Szczuka – krytyczka i historyczka literatury, nauczycielka. Od lat. 90. członkini ruchu kobiecego, organizatorka pierwszych manif, członkini Kongresu Kobiet, Polskiego Towarzystwa Genderowego, koordynatorka komitetu Ratujmy Kobiety. Prowadziła programy telewizyjne i radiowe. Uczy w LXI Liceum Ogólnokształcącym im. Janiny Zawadowskiej w Szkolnym Ośrodku Socjoterapii w Warszawie. Autorka książek, m.in. zbioru esejów o literaturze Kopciuszek, Frankenstein i Inne. Feminizm wobec mitu, Milczenie owieczek. Rzecz o aborcji i wywiadu rzeki z prof. Marią Janion Transe, traumy i transgresje. Współautorka i współredaktorka prac zbiorowych, w tym tomu Głuchy drwiący śmiech pokoleń? Współczesna szkoła wobec faszyzmu, a także Lady Baba Jaga o Jadze Hupało. Mieszka w Warszawie. Założycielka i Prezeska Fundacji Marii Janion. Odnawianie znaczeń.

27 listopada | CST SCENA spektakl taneczny: ABSTRACTUM – relacje geometrii

1–31 grudnia | „Makatki kuchenne pisane gwarą warszawską” – wernisaż i wystawa

do 10 stycznia | Anna Baumgart „Tygrysy ciotki Jennifer tańczą po gobelinie” | Galeria Foksal