przejdź do treści

do 3 KWIETNIA, Warszawa | Wystawa grafiki Agnieszki Mazek "Moje Jeruzalem", Galeria TEST

Mówi, że jej sztuka „to wizualny pamiętnik doznań, przeżyć, doświadczeń wobec wydarzeń, miejsc, spotkanych osób”.

jestem w raju 430pks

GALERIA TEST

Wystawa grafiki Agnieszki Mazek Moje Jeruzalem

Wernisaż: 5 marca, (Wt)  19:00

Wystawa czynna: 6 marca – 3 kwietnia 2019 r. 

Wystawa prac graficznych Agnieszki Mazek to druga tegoroczna ekspozycja w Galerii Test. Na wystawie zatytułowanej Moje Jeruzalem Artystka zaprezentuje cykl grafik wykonanych w latach 2010–2018. W większości są to grafiki powstałe z połączenia dwóch technik wklęsłodrukowych: akwaforty i akwatinty. Prezentowanych jest 30 prac, w tym prace średnio formatowe, jak i miniatury graficzne. Te ostatnie mocno wiążą się tematycznie z tytułem wystawy, ale tytuł odwołuje się też do przeżyć artystki, na bazie których powstawały kolejne grafiki.

Agnieszka Mazek urodziła się 1 kwietnia 1976 roku.

Jest absolwentką Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Dyplom z Grafiki Warsztatowej obroniła w Pracowni prof. Artura Popka w 2001 roku. W 2010 roku uzyskała tytuł doktora sztuki na macierzystej uczelni.

Swoje grafiki tworzy głównie łącząc dwie techniki wklęsłodrukowe: akwafortę z akwatintą. Czasem też eksperymentuje. Mówi, że jej sztuka „to wizualny pamiętnik doznań, przeżyć, doświadczeń wobec wydarzeń, miejsc, spotkanych osób”.

Wśród licznych nagród i wyróżnień Agnieszki Mazek są Nagrody Miesiąca w organizowanym w latach 1994–2014 przez Galerię Test Konkursie Grafika Warszawska (2001, 2008, 2009, 2012).

www.amazek.com, e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Doktor Krzysztof Napora SCI, kapłan, przewodnik po Ziemi Świętej, adiunkt w Katedrze Ksiąg Historycznych, Prorockich i Sapiencjalnych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego napisał we wstępie do katalogu towarzyszącego wystawie:

„Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: pójdziemy do domu Pana. Już stoją nasze stopy w twoich bramach, Jeruzalem. Jeruzalem wzniesione jak miasto, gęsto i ściśle zabudowane.” (Ps 122,1-2)

Droga z Jerycha do Jerozolimy wznosi się nieustannie. Po prawej i lewej stronie drogi szarymi wzgórzami i głębokimi dolinami rzek okresowych faluje Pustynia Judzka. Gdzieniegdzie, sklecone z koziego włosia i blaszanej biedy, namioty synów i córek pustyni – Beduinów. Po lewej stronie wznoszą się równe budowle żydowskiego osiedla Ma’ale Adummim i chaotyczne zabudowania arabskiej Elazariji – biblijnej Betanii. Wystarczy jednak minąć Górę Oliwną, wspinając się na jej grzbiet lub przejeżdżając pod nią tunelem, by znaleźć się w innym świecie. Oczy, tak pobożnych pielgrzymów, jak i zwyczajnych wędrowców, od tysiącleci otwierają się wciąż szeroko na widok tego miasta, które oczarowuje i zachwyca. „Dziesięć miar piękna ofiarował Bóg ziemi” – mówi żydowska mądrość – „jedną z tych miar obdarował cały świat, a dziewięć pozostawił w Jerozolimie. I dziesięć miar cierpienia wylał Bóg na świat – a dziewięć z nich pozostawił w Jerozolimie.”

Wędrując wąskimi uliczkami starej Jerozolimy, potykając się o jej antyczne i całkiem współczesne kamienie, nasłuchuję barw Jerozolimy, dotykiem dłoni badam jej chropowate dźwięki, wpatruję się w jej szorstką tajemnicę będącą przedziwną syntezą historii i współczesności, blasku i cienia, światła i ciemności, chwały i cierpienia, pokoju i przemocy, Boga i człowieka, śmierci i życia... Czasem powracam siedemdziesiąt siedem razy w to samo miejsce, by wreszcie, wróciwszy po raz setny, odkryć to, czego nie zauważyłem nigdy dotąd, zrozumieć w jednym błysku to, co było tak niejasne, zobaczyć to, co jeszcze przed chwilą – przysiągłbym! – było niewidzialne...

Spotkanie z pracami Pani Agnieszki Mazek staje się dla mnie okazją do jeszcze jednego powrotu..., do odkrycia na nowo miejsc tak łatwo rozpoznawalnych, i na pozór dobrze znanych..., do spotkania, nie tylko z tym co niewidoczne przy pośpiesznym i powierzchownym zwiedzaniu, ale również z tym co niewidzialne. A przecież tak bardzo realne, wyczuwalne i prawdziwe.

W 1967 roku powstała jedna z najpiękniejszych piosenek o Jerozolimie: Jeruszalaim szel zahab... . Szulamit Natan śpiewała o „Jerozolimie ze złota, miedzi i światła”, wyrażając pragnienie, by stać się harfą, która wybrzmi pieśnią tego niezwykłego miasta. Prace Pani Agnieszki Mazek rodzą się, w moim odczuciu, z podobnego pragnienia, by stać się narzędziem w ręku Artysty – Narzędziem, które wyrazi jakoś niewyrażalną Jerozolimę – miasto ze złota, miedzi, światła, lecz również miasto z cieni, smaków, zapachów; miasto zbudowane z tajemnic, pytań i wątpliwości, miasto utkane z tęsknoty...

Koordynator/kontakt: Apoloniusz Węgłowski, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript., tel. 22 622 66 83

Galeria TEST

Warszawa, ul. Marszałkowska 34/50

Czynna: wt., śr., pt. 11:00–17:00; czw. 11:00–19:00; sob. 11:00–15:00, tel. 22 622 66 83 www.galeriatest.pl

smaki Jerozolimy

Mazowiecki Instytut Kultury
realizacja: estinet.pl