Usługa języka migowego

16 września | Centralna Scena Tańca – “Lunar” i “Niemożliwe_jeszcze bardziej”

Artykuł archiwalny

Program wieczoru połączy premierę oraz zeszłoroczną realizację, co pokaże jak aktualnym tematem jest wirtualne życie. Obie grupy przedstawiają różne perspektywy wirtualnego świata, który nabrał zupełnie innego spojrzenia w dobie ostatnich czasów. Artyści włączając pracę z projekcją oraz światłem wprowadzają nas w doświadczanie nietypowych stanów oraz być może ukaże nam się całkiem nowe spojrzenie na podjęty temat.

Centralna Scena Tańca
16 września 2021 r.  (czw)  19:00
Bilety 20 zł

Dostępność: Pętla indukcyjna

Piktogram Pętla indukcyjna

Program

„LUNAR”
taniec: Olga Bury, Zuzanna Jeglorz, Karolina Jędrzejko, Marek Szajnar, Mateusz Wierzbicki; koncepcja/choreografia: Olga Bury
czas trwania: 30 minut

„Niemożliwe_jeszcze bardziej”
taniec: Mufmi w składzie: Dorota Dunder, Ilona Przeciszewska, Aleksandra Wierzbicka; koncepcja/choreografia: Aleksandra Bożek-Muszyńska
czas trwania: 30 minut

Lunar

LUNAR jest abstrakcyjnym kadrem ruchowym o poszukiwaniu drogi do wolności, wyzwolenia, uwolnienia. Jest próbą odnalezienia siebie w bezkresnym przestworze kosmicznego oceanu. Bardzo ważnym komponentem spektaklu jest światło, to przez jego pryzmat poznajemy światy bohaterów, mocno zarysowane przestrzenie, które przenikają się nawzajem.

fotografia: na fioletowym tle stoi kobieta z rozłożonymi rękami, oświetlona na zielono

Lunar Fot. A. Joachimak

Olga Bury – ur. 1996 roku w Rzeszowie. Ukończyła studia dziennikarskie. Była członkiem grupy działającej przy neTTheatrze pod okiem Pawła Passiniego, wraz z którym brała udział w spektaklu „Matki”, spektaklu „Pudełko” oraz Gali Europejski Poeta Wolności w Teatrze Szekspirowskim w Gdańsku. Tańczyła w wielu spektaklach Teatru O.de.la w choreografii Marty Bury, m.in. „Uwaga”, „Koniec, początek – soma”, „Okamgnienie”, „Łagodna”, prezentowanych na festiwalach w Łodzi, Toruniu, Koszycach, Rzeszowie.

Przygotowała wizualizacje do spektaklu “Koniec, początek- soma” oraz serię trailerów do spektaklu “Kraksa” Teatru O.de.la. Studentka IV-go roku Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego, Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu.

Jej projekty “We read you” i “ Lunar” były prezentowane na festiwalu Warsaw Dance Days, w konkursie 321…taniec, w ramach projektu Głębia świateł w Teatrze Rozbark, w ramach XSS w Teatrze Rozbark, na Festiwalu ProContra oraz na dniach otwartych AST 2019, 2020. W 2020 roku została Finalistką konkursu Papaya Young Directors w ramach którego wraz z Moniką Jarosińską przygotowała reklamę dla Allegro o tytule “Spektrum możliwości”.

Tegoroczna rezydentka w ramach Gdańskiego Festiwalu Tańca w Klubie Żak ze spektaklem „Gloria”, który jest pracą kolektywną Olgi Bury, Zuzanny Predygier, Marka Szajnara, Jana Saraty i Mateusza Wierzbickiego. Gra w spektaklach dyplomowych „Zimowy pogrzeb” reż. P.Bułka i P.Kania oraz „Flying Fish” reż. F.Feher.

Jej krótkie formy choreograficzne “We read you” i “ Lunar” były prezentowane na festiwalu Warsaw Dance Days, w konkursie 321…taniec, w ramach projektu Głębia świateł w Teatrze Rozbark, w ramach XSS w Teatrze Rozbark, na Festiwalu ProContra oraz na dniach otwartych AST 2019, 2020. Została tegoroczną rezydentką w ramach Gdańskiego Festiwalu Tańca w Klubie Żak ze spektaklem „Gloria”, który jest pracą kolektywną Olgi Bury, Zuzanny Predygier, Marka Szajnara, Jana Saraty i Mateusza Wierzbickiego.

Karolina Jędrzejko – studentka V roku Akademii Sztuk Teatralnych, na Wydziale Teatru Tańca. Przed studiami należała do grupy tanecznej „grupa J”. Zatańczyła w choreografii „Moje kroki” oraz „Gdy nadejdzie czas” Aleksandy Komarnickiej. Uczęszczała do Bielskiej Szkoły Aktorskiej im. Agnieszki Osieckiej. Brała udział w warsztatach m.in. w Teatrze Witkacego w Zakopanem, Teatrze Groteska w Krakowie. Gra w spektaklach „Zimowy Pogrzeb” reż. Piotr Bułka i Przemysław Kania, „Flying fish” reż Ferenc Fehér. Obecnie jest członkiem „Teatru OdRuchu”, gdzie występuje w spektaklu „Deklaracja 6888”.

Zuzanna Jeglorz – tancerka performerka, studentka IV roku Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu. Występowała m.in. w spektaklu “Cistus” Teatru Martwej Wyobraźni w Krakowie. Tworzyła lub współtworzyła performance’y m.in. na wystawę „Poruszenie” w Muzeum Sztuki w Łodzi, a także podczas A < Festivalu w Katowicach oraz podczas Festiwalu Miesiąc Fotografii w Krakowie. Prowadziła warsztaty z improwizacji tanecznej i ruchowej podczas FACT Festival’u w Budapeszcie. Przez ostatnie 1,5 roku aktywnie promowała taniec współczesny w Polsce jako promotorka Polskiej Sieci Tańca. W tej roli przeprowadziła też serię wywiadów o choreografii „Z chaosu sztuka”. Interesuje ją m.in. fotografia analogowa, często skupiona na człowieku i ciele.

Marek Szajnar – urodzony w 1998r w Łańcucie. Student IV-go roku na Wydziale Teatru Tańca w Bytomiu, Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie. Brał udział w półrocznej wymianie studenckiej w Beijing Dance Academy. brał udział w spektaklach “bezwiośnie” w koncepcji Natalii krynickiej, “zimowy pogrzeb” reż p. Bułka, p. Kania; “flying fish” chor. Ferenc feher

 Mateusz Wierzbicki – urodzony w 1993r w Warszawie. Student IV roku w Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego, Wydział Teatru Tańca w Bytomiu. Swoje pierwsze sceniczne szlify zdobywał w Szkole Aktorskiej Haliny i Jana Machulskich w Warszawie gdzie studiował przez rok. Przez cztery lata studiów na WTT miał okazję realizować i brać udział w wielu projektach teatralnych i filmowych zarówno jako wykonawca jak i twórca.

fotografia: pięć osób stoi obok siebie, na głowach mają okulary narciarskie

Lunar Fot. Krzysztof Kadis

„Niemożliwe_jeszcze bardziej” – premiera

21 października 2009 roku w Klubie Dowództwa Garnizonu Warszawa miał miejsce pokaz Z góry na dół teatru tańca Mufmi według koncepcji i w choreografii Anny Piotrowskiej. Widzowie prowadzeni przez performerów i muzyków schodzili z szóstego piętra budynku, aż na parter i scenę zatrzymując się na różnych piętrach i oglądając performanse.

 2 grudnia 2009 odbył się kolejny pokaz, tym razem Z GÓRY na DÓŁ/niemożliwe, który był niemożliwy, ze względu na przepisy bhp i nie mógł odbyć się na schodach budynku. Przybrał on formę „stypy po performansie” i zawierał m.in. projekcję performansu z 21-go października.

W 2020 roku planowałyśmy w aktualnym składzie Mufmi zaproponować podobną formułę dla widza w Mazowieckim Instytucie Kultury. Sytuacja pandemiczna zmieniła nasze plany i Z góry na dół stało się „jeszcze bardziej niemożliwe”. Zaczęłyśmy więc tę podróż z naszych domów. Spotykając się przed ekranami komputerów początkowo snułyśmy fantazję sprowadzania widza po przestrzeniach MIKu tak, jak je zapamiętałyśmy. Z czasem jednak zaczęłyśmy improwizować wokół tematu góry, dołu
i tego co pomiędzy w szerszym kontekście – czasem filozoficznym, a czasem poetyckim. Materiał zaczął pączkować, a my szłyśmy za tym, co się pojawiało.

Fragmenty tekstów z procesu:   

Dorota: Rozciągnięte rajstopy i bluzka do kolan. Miękną moje dłonie i rozpadam się w półobrocie jak osad w szklance. Chcę zjeść znów więcej i wydycham ciepłe powietrze. Wyciągnięty rękaw od bluzki.
Ilona:
Jest ciepło, nie wieje
Bezpiecznie, można coś schować
Może tam są pragnienia
Zbyt trudno tam być
Ola: Czuję przestrzeń, otchłań przestworzy widzę błękit przez zamknięte oczy niosę siebie, moje siebie niesie mnie, czuję ruch wolność rąk, więzienie kolan, cisza w chaosie, kto do mnie dzwoni?

Aleksandra Bożek-Muszyńska (1982) – performerka, choreografka, instruktorka tańca współczesnego, trenerka biznesu, filolożka. Od wielu lat prowadzi zajęcia z improwizacji, gimnastykę dla seniorów oraz tworzy autorskie choreografie i jest aktywna na polskiej scenie tańca i performansu. Stypendystka Alternatywnej Akademii Tańca 2015-2017 realizowanej przez Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk, Intensive Course w School For New Dance Development w Amsterdamie oraz beneficjentka programu Global Practice Sharing w Movement Research w Nowym Jorku. Absolwentka rocznego kursu Choreografii Eksperymentalnej II organizowanego przez warszawskie Centrum w Ruchu. Od 2007 związana z warszawskim teatrem Mufmi Anny Piotrowskiej, gdzie aktualnie jest koordynatorką do spraw artystycznych, instruktorką i choreografką. Zdobywczyni wielu nagród w konkursach choreograficznych (m. in. The Best Solo 2014 za solo I know №Thing na międzynarodowym festiwalu Solo& Duo w Budapeszcie) i tanecznych. Jej prace były prezentowane m. in. w Berlinie, Budapeszcie, Filadelfii, Nowym Jorku, Warszawie i Wiedniu. W 2017 roku wraz z Hanną Bylką-Kanecką założyła kolektyw Holobiont, którego celem są interdyscyplinarne projekty wielopokoleniowe. W swoich pracach bada granice między prostotą i naiwnością, prezentacją i facylitacją oraz znajdowaniem schematów i łamaniem ich. Aspekt wizualny oraz swoiste poczucie humoru są charakterystyczne dla jej prac. Jej ciało reaguje bardzo dobrze, kiedy może robić to, co lubi.

https://www.olabomu.com/
https://www.holobiont.pl/

Dorota Dunder – o sobie: Na co dzień pracuję z dziećmi i młodzieżą w szkole. Staram się w swojej pracy być otwartą na nowe wyzwania i doświadczenia. Od lat pasjonuje mnie teatr tańca. Swoją podróż z tańcem rozpoczęłam w Teatrze Tańca Figiel z Połczyna- Zdroju. Następnie kilka lat działałam w Teatrze Tańca Akro w Toruniu oraz w Teatrze Tańca Mufmi w Warszawie. Spektakle w jakich w ostatnich latach wzięłam udział to m.in.:  Przesunięcie, Karmienie i Wychodzimy. Od początku – Mufmi Teatr Tańca  oraz projekt  Just and jump z grupą performatywną SzurSure w reżyserii Anny Piotrowskiej.

Ilona Przeciszewska – od 2007 roku związana z Teatrem Tańca Mufmi. Jako tancerka uczestniczyła w spektaklach reżyserowanych przez Annę Piotrowska m.in. fall(ing) ceil(ing), Karmienie, Puste miejsca, Z góry na dół. Obecnie realizuje spektakle oraz zadaniowe improwizacje tworzone przez Aleksandrę Bożek-Muszyńską m.in. WYCHODZIMY. OD POCZĄTKU (2016). Interesuje się psychicznym procesem doświadczania ciała. Poszukuje wewnętrznych czynników integrujących i niszczących połączenie tego, co psychiczne i cielesne. Szkoliła się w zakresie Psychoterapii Tańcem i Ruchem w Instytucie DMT oraz odbyła Trening Świadomości Ciała oparty o metodę Laban Bartenieff Movement System.

 Aleksandra Wierzbicka – o sobie: tańcem współczesnym zajmuję się z pasji od 2007 roku. W ramach działań Fundacji Rozwoju Tańca Eferte i Teatru Mufmi z przerwami rozwijam intuicję i technikę taneczną. Przełomem na mojej tanecznej drodze były warsztaty z Davidem Zambrano wraz z koncepcją ruchu Flying Low & Passing Through. Inspiracją dla ruchu stały się również trudne doświadczenia zdrowotne, które oddalając mnie od techniki tańca przywiodły mocniej do jego czucia. Zrealizowanie projekty: PRZESUNIĘCIE – (2012), KARMIENIE (2013) oraz WYCHODZIMY. OD POCZĄTKU (2016).

Kurator: Magdalena Brzozowska
Organizator: Mazowiecki Instytut Kultury i Fundacja Artystyczna PERFORM
Projekt: Centralna Scena Tańca w Warszawie edycja II
Projekt współfinansuje miasto stołeczne Warszawa

fotografia: zbliżenie twarzy kobiety, twarz częściowo zasłonięta uniesionym ramieniem

Aleksandra Bożek-Muszyńska Fot. D. Więcek

Zobacz także: Paulina Święcańska i goście – 20.lecie pracy
fotografia: Paulina Święcańska w czerwonej sukni na leśnej drodze, ekspresyjnie wygięta do tyłu

grafika: afisz z repertuarem mik we wrześniu
POZNAJ NASZE PROPOZYCJE NA WRZESIEŃ

Artykuł archiwalny

Mazowiecki Instytut Kultury

realizacja: estinet.pl