21 maja | Nie nazywaj tego wiśnią | Czytanie performatywne

Czytanie performatywne na podstawie Szczelin istnienia Jolanty Brach-Czainy.

Plakat reklamujący czytanie perfomatywne "Nie nazywaj tego wiśnią" w ramach Festiwalu PERSONA

Wydarzenie w ramach Festiwalu Sztuki Kobiet PERSONA 2026
21 maja 2026 (czwartek), godz. 20:30
Mazowiecki Instytut Kultury, ul. Elektoralna 12
wydarzenie biletowane / bezpłatne wejściówki dostępne online
dostępność: pętla indukcyjna, tłumaczenie na PJM, napisy w języku polskim

Tego wieczoru do snu ułoży się ponad dwieście trzydzieści tysięcy Jolant. Każda z nich zjada wiśnie na swój sposób. Każda inaczej się krząta. W każdej, prócz dobra, do głosu dochodzi czasem zło. Jolanta, córka Ireny, wnuczka Bronisławy, prawnuczka Ireny na zadane sobie pytanie, czy należy z tym złem walczyć, powie: „chodzi o to, by odrzucić to osobliwe wyobrażenie, że zło leży po jakiejś przeklętej, lewej stronie świata, skoro jest ono po tej samej stronie co dobro”.

Nie nazywaj tego wiśnią to zdarzenie sceniczne mające wydobyć z lektury Szczelin istnienia to, co najczęściej w niej pomijane. Co ‒ poza filozofią codzienności ‒ oferuje nam dziś Brach-Czaina w wydanej już ponad trzydzieści lat temu „biblii feminizmu”? Jak w atlasie drobnych zdarzeń i niepozornych znaków filozofka lokuje wskazówki do doświadczania tego, co ukryte i mroczne? I dlaczego wiśnia po przecięciu pozbawiona jest sensu?

reżyseria i dramaturgia: Olga Ciężkowska
adaptacja i dramaturgia: Daria Sobik
muzyka: Magda Dubrowska
oprawa wizualna: Michał Dobrucki
występują: Ana Kuszarecka, Maria Wójtowicz, Małgorzata Witkowska

Olga Ciężkowska

Reżyserka, absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie. Realizowała spektakle w teatrach repertuarowych, m.in. w Narodowym Starym Teatrze (Nieustraszona miłość Eve Adams), Teatrze Współczesnym w Szczecinie (Nie całuj mnie teraz), Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu (Instrukcja dla pań sprzątających), Teatrze Nowym im. Kazimierza Dejmka w Łodzi (Wszyscy jesteśmy dziwni), a także we współpracy z niezależnymi instytucjami i kolektywami artystycznymi, takimi jak Komuna Warszawa (Ostatni raz, kiedy moi rodzice byli w Komunie Warszawa) oraz Grupa Artystyczna TERAZ POLIŻ (Lesbian Sunset).

Jej prace były prezentowane na festiwalach w Polsce i za granicą, m.in. podczas Festiwalu Teatru Niezbędnego w Łodzi, 8. i 9. Generation After Showcase w Warszawie, Bliscy Nieznajomi Queer Fest w Poznaniu oraz Drama Queer w Bratysławie. Zdobywały też nagrody, m.in. nagrodę za reżyserię na 28. OKnWPSW oraz Grand Prix Koszalińskich Konfrontacji Młodych „m-teatr” za spektakl Wszyscy jesteśmy dziwni.

W swojej pracy rozwija projekty oparte na artystycznym researchu, skupione wokół queerowych herstorii i biografii. Obecnie studiuje też na kierunku Płeć i seksualność na Uniwersytecie Warszawskim, poszukując bardziej społecznych modeli pracy teatralnej, wykraczających poza instytucjonalne ramy.

Jeśli potrzebujesz dodatkowych narzędzi dostępności, w rozumieniu ustawy z dnia 19 lipca 2019 roku o zapewnieniu dostępności dla osób ze szczególnymi potrzebami, skontaktuj się z nami najpóźniej 5 dni przed wydarzeniem.

koordynatorka ds. dostępności: Magdalena Ptak

m.ptak@mik.waw.pl | tel./SMS: 601 669 440