przejdź do treści

23 lutego, Izabelin| "Belfer" - monodram Wojciecha Pszoniaka Teatr Mazowiecki

Wojciech Pszoniak jako "Belfer". Fot. Piotr Kłosek, Witold Popiel

Belfer

Monodram w mistrzowskim wykonaniu Wojciecha Pszoniaka

Autor: Jean-Pierre Dopagne | Przekład: Bogusława Frosztęga | Reżyseria: Michał Kwieciński | Scenografia i kostiumy: Irena Biegańska

Spektakl: 23 lutego 2018 r. (Pt) 20:00 | Izabelin, Centrum Kultury

Teatr Mazowiecki z gościnnym występem w Izabelinie.

Czas trwania: 90 min. (bez przerwy)

Spektakl biletowany

Wśród przeznaczonych na scenę utworów trudno o tekst bardziej naszpikowany znaczeniami i stawiający więcej pytań. W swej warstwie fabularnej jest to historia nauczyciela licealnego, któremu przyszło uczyć literatury w szkole dla tak zwanej trudnej młodzieży.

Plakat spektaklu "Belfer"W ten sposób wrażliwy, rozkochany w literaturze człowiek o duszy poety, mąż śpiewaczki występującej w chórze operowym, z dnia na dzień staje oko w oko ze współczesną młodzieżą, mającą w pogardzie nie tylko naukę, ale i wszelkie autorytety. Mający poczucie misji nauczyciel nie poddaje się, traktuje swoją pracę jako rodzaj gry, choć bardziej pasowałoby określenie „szkoła przetrwania”.

Musi znosić nie tylko brak zainteresowania swoich uczniów, co wydaje się niejako naturalne, ale i świadome prowokacje młodzieży. W chwili, gdy udało mu się doprowadzić do pewnej równowagi między klasą i wykładowcą, dochodzi do katastrofy. Były profesor literatury pasjonujący się teatrem został skazany na wieczną spowiedź: musi publicznie opowiadać swoją historię. Oto oś fabularna monodramu „Belfer” – dramatu zarazem wzruszającego i okrutnego, śmiesznego i przerażającego.

Krytycy i publiczność byli zachwyceni tonem sztuki. Podkreślali, że „Belfer” nie opowiada wyłącznie o trudnym życiu nauczycieli. Uznali, że ten monodram, opisując mikrokosmos szkoły daje pod rozwagę, o ile nie kwestionuje, wartości naszego społeczeństwa. A także współczesnego teatru. W recenzjach z „Belfra” pisano, że sztuka jest jak gdyby lustrem odbijającym nas wszystkich. Piękny dramat pełen czułości i humoru, choć czasem wywołujący zgrzytanie zębów. | Konrad J. Zarębski

Mazowiecki Instytut Kultury
realizacja: estinet.pl